Schotland – single tracks, Highlands en heel veel bochten

Een motorreis door Schotland betekent maar één ding: zoveel mogelijk kilometers maken over de mooiste wegen die je onderweg tegenkomt. En dat deden we. Acht dagen lang trokken we door een landschap van groene heuvels, ruige kusten, indrukwekkende Highlands en eindeloze single tracks.

De reis begon met de overtocht vanuit IJmuiden. Na een gezellige avond aan boord en een goede nachtrust konden we in Schotland meteen de motoren op. Via Northumberland reden we richting Edinburgh, waar we de eerste avond al kennismaakten met de sfeer van de stad.

​Van daaruit trokken we steeds verder noordwaarts. De wegen werden rustiger, de landschappen ruiger en de bochten talrijker. We reden door het Cairngorms National Park, passeerden skigebieden en ontdekten onderweg heel wat bijzondere plekken. The Falkirk Wheel, The Kelpies, Dunrobin Castle, John o’ Groats en Dunnet Head waren slechts enkele van de vele stops.

Maar vooral de Highlands maakten indruk. Kilometers aan single tracks, kronkelende wegen en nauwelijks verkeer brachten ons langs spectaculaire kustlijnen en door uitgestrekte landschappen. De Stoer Head Lighthouse, Applecross Pass en Plockton waren absolute hoogtepunten. En natuurlijk kon ook Eilean Donan Castle niet ontbreken. Bij Loch Ness werd ondertussen goed uitgekeken naar Nessie, al liet die zich helaas niet zien.

Schotland bleek bovendien een land van verrassingen. Het weer bleef ons grotendeels goedgezind en regelmatig kregen we zelfs temperaturen rond de 25 graden. Op Isle of Mull reden we onder een stralende zon over single tracks langs de kust, met de zee en bergen als decor. Onderweg zagen we zelfs tientallen dolfijnen naast de ferry zwemmen. Een onverwacht maar prachtig moment.

Ook de liefhebbers van bekende filmlocaties kwamen aan hun trekken. We reden langs het Glenfinnan Viaduct, bekend uit de Harry Potter-films, en ontdekten de omgeving rond de Skyfall-route van James Bond. Al waren we het erover eens dat Schotland nog heel wat mooiere wegen te bieden had.

Naast het rijden was er natuurlijk tijd voor de typische Schotse stops en bezienswaardigheden. Een lunch in Plockton, een bezoek aan kastelen, een stevige maaltijd na een lange rit en ’s avonds gezellig napraten over de dag. Zelfs een kleine ontmoeting met de gevreesde knutten mocht niet ontbreken. Gelukkig verdwenen die vervelende beestjes even snel als ze gekomen waren zodra de wind opstak.

Via Tobermory en het eiland Mull trokken we uiteindelijk weer zuidwaarts. Langzaam kwamen de laatste kilometers in zicht. We reden nog door groene landschappen met honderden schapen en koeien, namen de laatste rustige A- en B-wegen en kregen zelfs nog een allerlaatste single track voorgeschoteld.

In Newcastle zat onze Schotse motorreis erop. De motoren werden opnieuw vastgezet op de ferry en met een frisse pint of prosecco in de hand konden we terugblikken op acht dagen vol prachtige wegen, indrukwekkende landschappen en vooral heel veel stuurplezier.

Schotland liet zich van zijn mooiste kant zien: ruig, groen, verrassend zonnig en gemaakt voor motorrijders.

Een dikke merci aan het fijne gezelschap, de vele gesprekken en de gezellige momenten onderweg.

Tot een volgende keer, Schotland!